Kabouter valerio

Kabouter Valerio

Deze kabouter draagt een verhaal met zich mee dat je niet meteen zou verwachten. Met zijn felrode muts schuin op het hoofd en zijn donkerblauwe baard straalt hij een combinatie van wijsheid en avontuur uit. Zijn lichte ogen lijken je recht aan te kijken, alsof hij diep in je ziel kan kijken — een echte denker, maar ook een dromer.
Zijn paarse jas en blauw-witte broek verraden dat hij niet zomaar een boskabouter is, maar eerder een creatieve ziel, misschien wel de schilder of verhalenverteller van zijn kaboutergemeenschap. De onbeschilderde handen in de vorm van een schaal geven een gevoel van openheid: hij is iemand die geeft, die draagt, letterlijk en figuurlijk. Misschien wacht hij tot jij iets legt in zijn handen — een wens, een verhaal, een glimlach.
Zijn naam? Kabouter Valerio. Ooit woonde hij in een klein huisje aan de rand van het bos, maar door omstandigheden (misschien een overstroming of een verdwijnend kabouterdorp?) heeft hij meer dan twintig keer moeten verhuizen. Hij verbleef zelfs een tijd met verschillende dieren: katten, honden, een konijn, een slang en muizen — allemaal vrienden die hij onderweg heeft gemaakt.
Valerio heeft moeilijke tijden gekend. Hij leefde ooit op één kamer, samen met zijn dochter en haar huisdieren, in een woning die eigenlijk te klein was. Hij heeft anderen geholpen, soms zelfs zichzelf weggecijferd om anderen te steunen. Maar hij is weer gelukkig, heeft zijn plek gevonden in een sociale woning en weet eindelijk wat rust is.